Qara noqte

Yene otagimda, sessiz – semirsiz
Oturub baxiram eyni noqteye
Qerq olub noqtenin derinliyinde
Xeyalen qalxiram yene zirveye

Yene elcatmaz uca bir yerde
Dunyani, beseri xilas edirem
O, qara noqtenin derinliyinde
Men saham, men ancaq emr verirem

Getdikce boyuyur noqte gozumde
Daha ucalara yukselirem men
Indic cox sevilen, parlag ulduzam
Min ulduz icinden asan secilen

Noqte boyudukce, artir istekler
Daha yukseklere ucur xeyalim
Sorsan, bu qelbim, istiyer neler..
Belke, gunes olub, alisib yanim?

Ulduz da, günəş de, sah da yetmedi
Belke dunyani versinler mene?
Ovcumun icinde tutum dunyani
Insanlar itaet etsinler mene.

Yox artig, bu daha ag alan oldu
Noqte de yox oldu, bir an gozumde
Neyime lazimdi axi bu dunya?
Qaranlig noqtede itdim ozumde

Kicik bir noqtenin derinliyinde
Ozumu itirib, tapa bilmirem
O boyda, boyuk bir dunyada nece,
Her kesi idare ede bilerem?

Sessiz otagimin qaranliginda
Gozlermi yumub, yatsam yaxsidir.
Elcatmaz xeyali qoyub kenara
Heyatda ozumu tapsam yaxsidir.