hər bir insanın (hardasa eynilik təşkil etsə də) həyata, yaşama baxış tərzləri var. dindirsək üzdə 90% millətimizin nümayəndələri vətənini sevdiyini, torpaqlarının alınmasını arzuladıgını deyəcəklər, ürəklərinə, beyinlərinə nəzər salsaq hər kəsin beynində öz gəliri-çıxarı, özünə sərf edəni düşündüyünü görərik, bir tərəfdən baxsaq bu normaldı, saglam düşüncə tərzidi demək olar. amma bu düşüncələrlə yaşadıqda yalnız özümüzü və dar məsafədə bizə yaxın olan əzizlərimizi düşünürük.çox zaman özümüzün xeyrinə çalışarkən bu xeyirin digərlərinə zərər bahasınz başa gəlməsini unuduruq da deməzdim, bir növ fərqinə varmırıq. amma halbulki bir millət olaraq bir-birimizi istəyib, bir müsəlman olaraq bir-birimizə zərər vermədədn də yaşaya bilərik.

azerbaycanlilar ona gore pis gundediler ki hemse konservativ xalq olub . oleri hec vaxt yeniliyi qebul etmeyib. gerek kimse gelib yeritsin, ve her deyilene tezlikle inanib. indide konservativliyimizi subut elemeye ehtiyac yoxdu ( diqqetle dusunun ) realliqa qaldiqda ise men neyin real neyin xeyal oldugunu insanin ozu qerar vermelidi. bu anlayislar konkret deyil mence. cemiyyetin qebul elediyi realliq sayilmamalidi